sobota, grudzień 16, 2017

 

TERMINARZ POSIEDZEŃ PRP

terminarz posiedzeń

Terminy posiedzeń PRP w roku 20016:

12.02.2016

07.03.2016

08.04.2016

16.05.2016

17.06.2016

12.09.2016

07.10.2016

21.11.2016

16.12.2016

Start

  • Bezpośrednią inspiracją do utworzenia Rady był udział licznych stowarzyszeń psychoterapeutycznych w konsultacjach społecznych dotyczących projektu ustawy o niektórych zawodach medycznych (w tym psychoterapii), organizowanych przez Ministerstwo Zdrowia.
  • Polską Radę Psychoterapii powołali do istnienia członkowie założyciele (przedstawiciele organizacji szkolących i/lub certyfikujących psychoterapeutów), którzy w dniu 18.09.2006 r. podpisali się pod wspólnym pismem do Ministerstwa Zdrowia w sprawie projektu ww. ustawy.
  • Od tamtej pory Rada aktywnie uczestniczy w działaniach zmierzających do legislacji psychoterapii w Polsce oraz wypracowała własne dokumenty i propozycje na ten temat.

Rejestr psychoterapeutów

Obecnie trwają prace nad przygotowaniem rejestru certyfikowanych psychoterapeutów oraz psychoterapeutów w szkoleniu certyfikacyjnym. Rejest będzie prezentował listy psychoterapetów posiadających kwalifikacje potwierdzone przez stowarzyszenia wchodzące w skład Polskiej Rady Psychoterapii.

PRP

The Polish Council for Psychotherapy

What is the PCP?

It is a voluntary agreement between the Societies or their sections and academic centers which offer training or/and certification forpsychotherapists in Poland.

History

The participation of the numerous psychotherapeutic associations in civil consultations on the behalf of the project of an act concerning certainmedical professions (psychotherapy among them) organized by the Ministry of Healthprovideda direct incentive for its creation.   

The Polish Council for Psychotherapy was constituted by founder members (representatives of the training and/or certifying organizations for psychotherapists), who signed a collectively written letter to the Ministry of Health concerning the project of the aforementioned act (the list of the founder members is in the attachment).   

Since then the Council has beenactively participating in projects which aim at the legislation of psychotherapy in Poland, and has worked out its own documents and suggestions on this subject.

The main tasks of the PCP

Legal regulation of the psychotherapeutic profession, which implies:

-          Ensuring thehigh quality of the services provided by professional psychotherapists

-          Elevatingthe importance of the profession

-          Protecting patients’rights

-          Representing common matters of the psychotherapeutic community beforethe administration

-          Exchanging experiences connected withthe training and certification processes and the way of conducting psychotherapy

-          Developing and promotingethical principles and professional standards in psychotherapy

-          Initiating and supportingactivities which serve the well-being and safety of the patients who undertake psychotherapy and the development of psychotherapy in Poland

Who may be a member of the PCP?

According to the PCP bylaw, the representatives of the nation-wide associations or their sections and academic centers providing complete postgraduate training and/or certification forpsychotherapists can be members of PCP if they qualify in the following standards:

  1. They form alegal entity
  2. They have been operational for at least 3 years
  3. They have providedsystematic complete postgraduate training for psychotherapists forat least 4 years (minimum 1200 hours) or certification programs for psychotherapists who are trained in other associations or academic centers

Achievements ofthe PCP thus far

-          Cooperation with the Ministry of Health in working out a legislative project for the psychotherapist profession (as a part of the Law on some medical professions). Providing feedbackon the Ministry’s propositions.

- as a part of the above-mentioned activities, the PCP has worked out a general outline of a complete training in psychotherapy. It defines the minimum quantitative requirements and the basic elements of the training in a way that respects the specificity of each therapeutic approach. From the start, the PCP has aimed for equal treatment by the Ministry of Health and the National Health Fund ofpsychotherapeutic certificates that have been approvedby the appropriatetraining and/or certifying organizations accordingly to the above-mentioned general outline. The PCP is striving for a refund system which will take into account:

1) the basis of merit

2) the parity of all the training and/or certyfying subjects and

3) granting maximum access for patients to qualified psychotherapists

- Several times the PCP hasintervened when the bylaws of the Ministry of Health and the President of the National Health Fundconnected withthe reimbursement for psychotherapy were discriminating towards a major part of the therapeutic communityin Poland

- After the Ministry of Health renounced making efforts to encompass psychotherapy in the Law for certainmedical professions because it proved impossible in practice, the PCP started to prepare its own project of the Law for the psychotherapeutic profession, which it is in process. There are some issues that still need to be negotiated.   

Further lines of action

 after the PCP’s project of the Law has been completed, the PCP will have the task of giving it legislative power, which will require cooperation with government administrationandparliament deputies amongothers.

  • The PCP will continue its efforts to obtain equality from the National Health Fund in its policy towards the certificates of all the organizations adhering to the minimal training standards defined by the PCPwhich have been agreed upon by the Council, the Ministry of Health and the Medical Post-graduate Training Center
  • There are efforts to promotethe PCP, its aims and activities, withpresentations atscientific conferences organized by associations which are members of the Council and other organizers; in the future there is a possibility of organizing conferences and seminars on selected issues in psychotherapy.

Działania Rady

Polska Rada Psychoterapii podejmuje różne zadania zgodnie ze statutem PRP. 

Obecnie głównym obszarem działań Rady jest przygotowanie społecznego projektu ustawy o zawodzie psychoterapeuty. 

Polska Rada Psychoterapii reprezentując środowisko profesjonalnych psychoterapeutów podejmuje także działania mające na celu reprezentowanie interesów pacjentów oraz psychoterapetów. Dlatego Rada bierze udział w konsultacjach społecznych dotyczących nowych norm prawnych, a także podejmuje interwencje wobec szkodliwych lub dyskryminujących przepisów prawa. 

Polska Rada Psychoterapii bierze obecnie aktywny udział w konsultacjach dotyczących Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego. 

Tekst opinii PRP w sprawie projektu rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia:

Polska Rada Psychoterapii, jako organizacja zrzeszająca stowarzyszenia psychoterapeutów oraz psychoterapeutów praktykujących indywidualnie i z tej racji stanowiąca reprezentatywne dla całego środowiska zawodowego forum dyskusyjne

 

-      niniejszym przedstawia następujące stanowisko w sprawie projektu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego.

 

Prawną podstawą projektu jest przepis art. 2 ust. 6 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2016 r., poz. 546 z późn. zm. – dalej zwanej „ustawą”) – nakazujący uwzględnić w projektowanym programie zagadnienia wskazane w art. 2 ust. 3 ustawy oraz konieczność ochrony praw osób z zaburzeniami. Powołany art. 2 ust. 3 ustawy nakazuje zaś uwzględnić w programie podmioty biorące udział w jego realizacji oraz sposób realizacji zadań. Przepisu tego nie można jednak stosować w oderwaniu od zasad określonych w art. 1 ust. 2 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy – mianowicie, iż ochrona zdrowia psychicznego to zadanie nie tylko władzy publicznej ale i verba legis „instytucji do tego powołanych” a także, że owa ochrona obejmuje realizację zadań dotyczących zapewnienia wielostronnej i powszechnie dostępnej opieki zdrowotnej.

 

Powyższe przepisy ustawy implikują konieczność uwzględnienia psychoterapii jako ważnego składnika projektowanego programu (mowa jest wszak o wielostronnej i powszechnie dostępnej opiece) oraz psychoterapeutów i instytucji które ich zatrudniają lub zrzeszają – nie tylko jako wykonawców programu (są to wszak instytucje powołane do ochrony zdrowia psychicznego), ale i jako podmioty biorące udział w konsultacjach projektu.

 

W tym kontekście za nieprawidłowe należy uznać, iż w ramach konsultacji prowadzonych na podstawie Regulaminu Pracy Rady Ministrów, projektu nie skierowano do organizacji zrzeszających psychoterapeutów. Budzi to zastrzeżenia tym bardziej, że Ministrowi Zdrowia wiadomo jest z urzędu, że istnieje reprezentacja tego środowiska w postaci Polskiej Rady Psychoterapii (prowadząca liczną korespondencję z Ministrem i przedstawiająca własny projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty) – a jednak nawet ta organizacja nie została uwzględniona w konsultacjach, choć Minister włączył do nich nawet spółkę prawa handlowego zajmującą się lobbingiem na rzecz różnych przedsiębiorców (Business Centre Club).

 

Projekt programu zakłada, że w jego realizacji wezmą udział właściwie wyłącznie organy władzy publicznej oraz Narodowy Fundusz Zdrowia; udział innych podmiotów przewidziany jest wyłącznie w ramach ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie – a więc jako wykonywanie zadań publicznych powierzonych przez władze lub wspieranych przez nie finansowo. Taki model jest zgodny z założeniami ustawodawcy, pozwala na harmonijną współpracę sektora publicznego i prywatnego, w której sektor publiczny zapewnia środki zaś prywatny – jako bardziej do tego predysponowany z racji posiadanej wiedzy i zasobów – zajmuje się realizacją celów. Ochrona zdrowia psychicznego nie jest bowiem możliwa bez ludzi którzy zajmują się nią zawodowo, a więc psychiatrów, psychoterapeutów i psychologów oraz ich personelu pomocniczego, oni zaś zrzeszeni są w instytucjach ulokowanych poza organami władzy publicznej, wymienionymi w ustawie.

 

Z tego punktu widzenia krytycznie należy ocenić przewidziany w programie zamiar ograniczenia kręgu podmiotów sprawujących opiekę zdrowotną wyłącznie do CZP (do tego sprowadza się wszak treść Rozdziału 3 Programu) – utworzy się bowiem w ten sposób dodatkowe ogniwo administracyjne, całkowicie zbędne z punktu widzenia pacjentów, których dobro jest przecież najwyższym imperatywem. Co więcej, tworzenie takich instytucji i przypisywanie im zadań, jakie obecnie wykonują podmioty lecznicze oraz inne podmioty (zwłaszcza dotyczy to psychologii i psychoterapii) łatwo może doprowadzić do wyeliminowania z rynku sporej części podmiotów, jakie obecnie skutecznie na nim działają. Wszystkie lub niemal wszystkie środki publiczne na ochronę zdrowia psychicznego zostaną bowiem powierzone CZP i w jego ramach wydatkowane, co zawęzi krąg podmiotów mogących się o te środki ubiegać.

 

Program pomija całkowicie psychoterapię rodzinną (nie została wymieniona w zakresie działań CZP) mimo iż jest to podejście szeroko i z powodzeniem stosowane. Świadczy to o braku orientacji Autorów projektu w dziedzinie psychoterapii – taki wniosek potwierdzony jest i tym, że w rozdziale 4 projektu mowa jedynie o zmianie podejścia do psychiatrii i o rozwoju opieki psychiatrycznej, nie do psychoterapii, nie wspomniano o kształceniu psychoterapeutów (choć jest mowa o kształceniu psychologów klinicznych i pielęgniarek) zaś w części zawierającej charakterystykę aktualnego stanu opieki psychiatrycznej w ogóle nie ujęto psychoterapeutów, skupiając się na psychiatrii jako takiej. Tymczasem bez uwzględnienia psychoterapii (psychoterapii indywidualnej, psychoterapii par, psychoterapii rodzinnej i psychoterapii grupowej) i psychologii nie może być mowy o skutecznej ochronie zdrowia psychicznego.

 

Błędem jest klasyfikowanie psychoterapii wyłącznie jako działania „pierwszego kontaktu” (w takim charakterze program wymienia psychoterapię – w rozdziale 4 ust. 4 pkt 7, jako element działalności lekarzy pierwszego kontaktu). Takie podejście pomija oczywisty fakt, że psychoterapia jest w stanie rozwiązać problemy pacjentów nie tylko i nie przede wszystkim bez potrzeby stosowania wobec nich psychiatrii, ale niejednokrotnie stanowi dla psychiatrii alternatywę (relacja psychoterapii do psychiatrii nie jest więc relacją analogiczną do relacji „lekarz pierwszego kontaktu – lekarz specjalista”, jak błędnie zakłada się w omawianej części programu). Z tej właśnie przyczyny obserwuje się tak intensywni rozwój psychoterapii w ostatnich dekadach; żaden realny program ochrony zdrowia psychicznego nie powinien od tej okoliczności abstrahować i powinien zakładać równorzędne stosowanie psychoterapii i psychiatrii.

 

W połączeniu z wyżej wskazanym ograniczeniem programu wyłącznie do działalności CZP - efektem działania programu będzie ograniczenie środków publicznych przeznaczanych na świadczenia psychoterapeutyczne i psychologiczne a wskutek tego pozbawienie większości obywateli dostępu do tych świadczeń (skorzystają z nich jedynie ci, którzy mogą sobie pozwolić na samodzielne pokrycie kosztów). Ów negatywny skutek w ogóle nie był brany pod uwagę przy opracowywaniu programu – o czym świadczy brak stosownych adnotacji w zestawieniu tabelarycznym uzasadnienia programu (skutki finansowe, wpływ na podmioty działające na rynku). Skutkiem tego będzie naruszenie ustawy i nieosiągnięcie celu programu – mianowicie ograniczenie dostępu do opieki i uczynienie tej opieki jednostronną, miast opisanej w ustawie opieki powszechnie dostępnej i wszechstronnej. Dojdzie przy tym do poważnego naruszenia praw pacjentów.

 

W tym stanie rzeczy Polska Rada Psychoterapii opiniuje program negatywnie, wnosząc o :

 

1)  objęcie programem również psychoterapii ,

 

2)  zorganizowanie psychoterapii poza strukturami CZP na zasadzie powszechnej dostępności, jako świadczenia finansowanego ze środków publicznych na podstawie odnośnych przepisów,

 

3)  umieszczenie psychoterapii na równi z psychiatrią jako przedmiotu działań popularyzatorskich, edukacyjnych i szkoleniowych przewidzianych programem.

 

Po wprowadzeniu tych zmian program będzie można uznać za realny i zgodny z ustawowymi zasadami, a także zapewniający pełne prawa pacjentom.

Kontakt

contact us
informacje kontaktowe w zakładce KONTAKT

 

Konferencje i wydarzenia

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

BYNAJMNIEJ NIE SZALENIEC - XXVI Seminarium NLS

PBYNAJMNIEJ NIE SZALENIEC XXVI Seminarium NLS 27 II 2016 Poznań, os. Kosmonautów 110   Strona www: XXVI SEMINARIUM NLS   Prowadzenie:...

II Sympozjum im. Hanny Segal

II Sympozjum im. Hanny Segal  „PRZEPRACOWANIE W PRZECIWPRZENIESIENIU–NOWE SPOJRZENIE”  2 kwietnia 2016 r., Warszawa  Szanowni Państwo, Instytut Studiów Psychoanalitycznych...

Rewolucja w psychoterapii? Nowe idee, badania i praktyka

Zapraszamy Państwa na naszą II Międzynarodową Konferencję Naukowo€“ Szkoleniową:  „Rewolucja w psychoterapii? Nowe idee, badania i...